### WHDLoadCD32

WHDLoadCD32 jest specjalną wersją pakietu WHDLoad przeznaczoną do pracy z Amigą CD³². Została zoptymizowana pod ten sprzęt i dlatego też uruchomi się jedynie na "gołej", nierozbudowanej Amidze CD³². Pakiet nie uruchomi się na SX-32, ani żadnej innej maszynie.

Różnice względem podstawowego pakietu WHDLoad:

- nie wymaga, nie używa pliku-klucza do pakietu WHDLoad, dlatego płyty CD zawierające pakiet WHDLoad32 mogą być dowolnie rozpowszechniane
- obsługiwany jest jedynie procesor MC68020, co oznacza także brak obsługi MMU
- brak obsługi pamięci typu Fast
- brak obsługi zapisywania, zarówno pozycji w grze, listy najlepszych wyników czy zrzutów pamięci (płyty CD zazwyczaj są jedynie do odczytu)
- wiele opcji zostało usuniętych, gdyż są one nieprzydatne na CD³², aby uczynić pliki wykonywalne mniejszymi oraz zaoszczędzić pamięć. Na stronie uruchamianie i opcje możesz sprawdzić dokładnie, których opcji to dotyczy
- następujące funkcje resload nie zostały zaimplemenrowane, a używanie ich spowoduje przerwanie pracy WHDLoad z wartością zwrotną TDREASON_ILLEGALARGS:
  - resload_DiskLoadDev
  - resload_ProtectRead
  - resload_ProtectReadWrite
  - resload_ProtectWrite
  - resload_ProtectRemove
  - resload_ProtectSMC
- następujące funkcje resload nie działają, nic nie robią, ale zwracają kod powodzenia:
  - resload_SaveFile
  - resload_SaveFileOffset
  - resload_DeleteFile
- brak obsługi monitorów systemu / programów zatrzymujących działanie innych programów
- brak wewnętrznego sprawdzania wielkości stosu, jak to jest w normalnej wersji pakietu, do moich testów domyślna wartość 4096 bajtów wystarczała podczas pracy z WHDLoadCD32

### Podpowiedzi odnośnie używania WHDLoad na Amidze CD³²

Głównym problemem na Amidze CD³² jest ograniczenie pamięci. Jest to tylko 2MB pamięci graficznej. Dlatego też konieczne jest uzyskanie jak największej ilości wolnej pamięci sla pakietu WHDLoad, a szczególnie dla operacji wcześniejszego wczytywania danych. Upewnij się, że nie działają w tle żadne inne programy gdy uruchamiasz program wykorzystujący pakiet WHDLoadCD32.

- Jeśli program instalujący pozwala wybrać pomiędzy obrazami dyskietek, a plikami, wybierz pliki. Wiele małyh plików zostanie lepiej wykorzystane, niż kilka wielkich.
- Jeśli program instalujący pozwala na kompresję plików z wykorzystaniem ProPack/FImp użyj jej i spakuj wszytskie pliki (RNC1 posiada najlepszy współczynnik kompresji). Spakowane pliki zajmują mniej pamięci przy opcji PreLoad i prawie nie powodują opóźnień we wczytywaniu.
- Użyj AllocMemReverse przed uruchomieniem WHDLoadCD32 (lub odpowiedniego zamiennika). AllocMemReverse jest małym programem zawartym w archiwum dla programistów do pakietu WHDLoad. Podmienia to wywołania funkcji AllocMem tak, aby w trakcie przydzielania pamięci zawsze używała atrybutu MEM_REVERSE. To z kolei powoduje, że pamięć jest przydzielana zaczynając od najwyższych wolnych adresów do najniższych, a nie od najniższych do najwyższych jak to ma miejsce normalnie. To zaś pozwoli utrzymać wolne dolne obszary pamięci, co z kolei jest wymagane przez WHDLoad, gdyż wymaga on wolnej pamięci zaczynającej się od adresu 0, czyli początku pamięci chip. Cała wykorzystywana pamięć z dolnych obszarów musi zostać przerzucona w wyższe obszary pamięci. Ta dodatkowa pamięć jest wymagana do przechowywania zapisów pamięci. Im więcej pamięci jest wykorzystywane w niższych obszarach, tym mniej jest dostępne dla zainstalowanych programów oraz wcześniejszego wczytywania danych.
- Zawsze używaj opcji Data. Opcja wcześniejszego wczytywania danych nie wie które pliki zostaną wczytane przez zainstalowany program, dlatego też wczytują wszystkie pliki, które znajdą. Aby zapobiec wczytywaniu zbędnych plików, utwórz podkatalog, który będzie zawierał jedynie wymagane pliki. Skasuj wszystkie zbędne pliki jak #?.info, #?.slave, ReadMe, Manual, .... Następnie wywołaj WHDLoad z plikiem .slave i katalogem danych podanymi jako argumenty, np. `WHDLoadCD32 :Slaves/XYZ.Slave Data=:Data/XYZ PreLoad`. Nie musisz zmieniać aktualnego katalogu na żaden inny.
- Nie używaj kompresji plików XPK. Dekompresja ich wymaga dużej ilości wolnej pamięci, ponieważ biblioteki systemu XPK muszą znajdować się w pamięci, dekompresja sama w sobie również wymaga pamięci, a sam proces dekompresji pwoduje fragmentację pamięci.